จะเอาอะไรกลับไป..ก็เชิญ
จะเอาชีวิตจะเอาหัวใจ ฉันให้เธอหมดแล้ว
แทบไม่เหลืออะไร จะมีก็เพียงแค่อากาศ
ที่เธอนั้นทิ้งเอาไว้ ให้ฉันหายใจ
จะเอาอะไรกับคน..ล้มเหลว
จะเอาอะไรกับคนขี้แพ้ แพ้กระทั่งหัวใจ
ที่เคยคิดเอาไว้ ว่าฉันชนะใจเธอ
ที่แท้แค่ฝันไกลไกล
พอตื่นก็แตกสลาย
พอเธอไม่รัก..ก็ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง
พอเธอไม่รัก..อะไรอะไรก็ไม่ถูกใจ
พอเธอไม่รัก..จะทำอะไรก็ผิดก็พลั้ง
ไม่ได้ดังใจเธอไปทั้งนั้น ก็เธอไม่รัก..แค่นั้นเอง
จะเอาอะไรกลับไปก็เชิญ
ก็แทบไม่เหลืออะไรให้เธอ เหลือแค่ลมหายใจ
บอกมาเลยว่าเธอต้องการ วันไหน..เมื่อไหร่
ฉันพร้อมจะให้เธอได้ ให้เธอเป็นสิ่งสุดท้าย
พอเธอไม่รัก..ก็ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง
พอเธอไม่รัก..อะไรอะไรก็ไม่ถูกใจ
พอเธอไม่รัก..จะทำอะไรก็ผิดก็พลั้ง
ไม่ได้ดังใจเธอไปทั้งนั้น ก็เธอไม่รัก..แค่นั้นเอง
พอเธอไม่รัก..ฉันก็หมดหวัง..ทุกอย่าง
พอเธอไม่รัก..ฉันก็หมดความสำคัญ
พอเธอไม่รัก..ก็เหมือนกับคนที่หมดความหมาย
ไร้ค่าไม่มีราคาอะไร ก็เธอไม่รัก..แค่นั้นเอง
แค่คนที่เธอไม่รัก..แค่นั้นเอง
ไม่รู้ว่าเธอในวันนี้อยู่ไหน
ไม่รู้ว่าใครเคียงข้างเธอ
แต่ฉันไม่เคยลืมวันนั้นกับเธอ
จดจำเธอ ได้ขึ้นใจ
ทุกข้อความที่ฉันเคยได้รับจากเธอ
การ์ดทุกใบที่เธอเคยให้ฉันไว้
ทุกชั่วโมงที่ฉันเคยสุขล้นกว่าใคร
เก็บมันไว้ ไม่ลบเลือน
ภาพทะเลที่ฉันเคยไปเที่ยวกับเธอ
กับภาพที่เดินจับมือไปด้วยกันนั้น
ภาพของเราเมื่อครั้งที่บาดหมางใส่กัน
สิ่งเหล่านั้น ไม่จางหาย
ไม่รู้ว่าเธอในวันนี้อยู่ไหน
ไม่รู้ว่าใครเคียงข้างเธอ
แต่ฉันไม่เคยลืมวันนั้นกับเธอ
จดจำเธอ ได้ขึ้นใจ
ไม่คิดทวงคืนความผูกพันนั้น
และฉันไม่เคยจะเสียดาย
ก็รู้ว่าเราในวันนี้เปลี่ยนไป
แต่ในใจ ยังคิดถึง
ไม่มีทางจะมีใครทำให้ฉันยิ้มได้
ไม่มีใครจะมาเทียมเท่าเธอ
ไม่มีวันจะมีใครทำให้ฉันร้องไห้อย่างนั้น
ไม่รู้ว่าเธอในวันนี้อยู่ไหน
ไม่รู้ว่าใครเคียงข้างเธอ
แต่ฉันไม่เคยลืมวันนั้นกับเธอ
จดจำเธอ ได้ขึ้นใจ
ไม่เคยต้องเหงาใจเท่าไร
แต่ฉันไม่เคยลืมวันนั้นกับเธอ
จดจำเธอ ได้ขึ้นใจ
หนึ่งคนบนพื้น ที่ไม่อาจขัดขืนผู้ขีดชะตา
สั่งให้แพ้ตลอดมา ให้ดวงตาและใจเจอะทางตัน
หนึ่งคนที่ท้อ จนอยากที่จะพอและอยากจะถอย
ทิ้งชีวิตให้หลุดลอย จากข้างบนที่สูงเพื่อจบมัน
เคยเป็นฉันที่เคยคิดทำ ในวันที่ไหวเอน
แต่พอได้ยืนข้างบนที่สูงฉันก็ได้รู้
ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็น ยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล
และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่
เปิดความคิดให้ใจจากสายตา
ว่าเราควรยืนมองดู อยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา
และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา
หมื่นทางตันยังมีทางนึงให้ออกเสมอ
หนึ่งคนบนพื้น จะเจอะเจอวันคืนที่เจ็บเท่าไร
เปิดดวงตาและเปิดใจ จะไม่มีอะไรมาบั่นทอน
หนึ่งคนคนนี้ จะเจอะสิ่งไม่ดีอีกสักแค่ไหน ใช้ชีวิตอย่างเข้าใจ
ภาพข้างบนที่สูงได้สั่งสอน
จะเป็นคนไหนที่เคยคิดทำ ในวันที่ไหวเอน
แค่ลองได้ยืนข้างบนที่สูงแล้วก็จะรู้
ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็น ยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล
และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่
เปิดความคิดให้ใจจากสายตา
ว่าเราควรยืนมองดู อยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา
และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา
หมื่นทางตันยังมีทางนึงให้ออกเสมอ
จะเป็นคนไหนที่เคยคิดทำ ในวันที่ไหวเอน
แค่ลองได้ยืนข้างบนที่สูงแล้วก็จะรู้
ว่าอยู่ยิ่งสูงยิ่งเห็น ยิ่งสูงยิ่งมองได้ไกล
และได้เห็นในมุมมองที่กว้างใหญ่
เปิดความคิดให้ใจจากสายตา
ว่าเราควรยืนมองดู อยู่เหนือหัวใจแห่งปัญหา
และจะเห็นทุกเรื่องราวไม่หนักหนา
หมื่นทางตันยังมีทางนึงให้ออกเสมอ
หมื่นทางตันยังมีทางนึงให้ออกเสมอ..
เสียเวลาเท่าไหร่ ฉันยอมทุกอย่าง
ถ้ารู้ว่าเธอทุกข์ร้อน ไม่ว่าเกิดจากใครใคร
แค่ขอให้รู้ว่าเธอ ต้องการอะไร
ทุกอย่าง ให้เธอนั้น ได้เสมอ
แม้เรื่องราวที่ฟัง ฉันจะต้องเจ็บ
แต่ฉันก็ต้องยอมทน เก็บกดมันอยู่ในใจ
ต้องสวมวิญญาณ เป็นคนเข้มแข็งเข้าไว้
คอยปลอบใจ ให้เธอหาย..เดือดร้อนใจ
ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่คิดอะไร
และรู้ว่าท้ายที่สุด จะเป็นไปได้แค่ไหน
อย่าหวังจะได้ครอบครองได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ไม่มีทาง..ไม่มีทาง
แม้ว่าฉันจะรัก..ขนาดไหน
สุดท้ายที่พอเป็นได้กับเธอคือกำลังใจ
อย่างมากก็เป็นได้เพียงแค่คนที่เธอไว้ใจ
ไม่ใช่คนที่เธอรัก..ไม่ใช่เลย
ขอแค่เพียงได้เป็น เหมือนคนสำคัญ
เฉพาะเวลาที่เธอเดือดร้อนก็ยังดีใจ
ไม่หวังจะเดินล้ำเส้นที่เธอขีดไว้
เพียงแค่นั้น ก็พอใจ..แค่นั้นพอ
ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่คิดอะไร
และรู้ว่าท้ายที่สุด จะเป็นไปได้แค่ไหน
อย่าหวังจะได้ครอบครองได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ไม่มีทาง..ไม่มีทาง
แม้ว่าฉันจะรัก..ขนาดไหน
สุดท้ายที่พอเป็นได้กับเธอคือกำลังใจ
อย่างมากก็เป็นได้เพียงแค่คนที่เธอไว้ใจ
ไม่ใช่คนที่เธอรัก..ไม่ใช่เลย
ไม่ใช่คนที่เธอรัก..ไม่ใช่เลย
เพราะว่ารักจึงเปรียบเธอนั้น เป็นดังชีวิต
ก็เพราะว่ารักจึงเปรียบเธอนั้น เป็นดวงใจ
เพราะว่ารักจึงเปี่ยมจึงล้นไปด้วยความหมาย
ทุ่มเททั้งใจทุ่มเททั้งกาย และหวังให้เป็นดังความฝัน
ไม่คิดว่าเธอจะเปลี่ยนแปรผัน ไปได้เพียงนี้
ไม่คิดว่าเธอจะให้สิ่งนี้ เป็นรางวัล
ไม่คิดว่าเธอจะกลับทอดทิ้ง ไปจากใจฉัน
ได้แต่เสียใจ ได้แต่เสียใจ บอกว่าฉันเสียใจได้ยินไหม
หวังจะเป็นที่พึ่งสุดท้าย ให้กับชีวิต
เมื่อต้องสูญไป เมื่อต้องเสียไป
ฉันก็คล้ายเหมือนคนที่สิ้นหวัง
ฉันกับเธอนับจากวันนี้ เป็นแค่ความหลัง
แต่ยังเสียใจ แต่มันเสียใจ บอกว่าฉันเสียใจได้ยินไหม
รักเธอมากเกิน รักเธอมากไป
รักเหลือเกิน รักจนไม่มีให้ใคร
หวังเธอมากเกิน หวังเธอมากไป
สูญเสียเธอ เหมือนจะขาดใจ
ไม่คิดว่าเธอจะเปลี่ยนแปรผัน ไปได้เพียงนี้
ไม่คิดว่าเธอจะให้สิ่งนี้ เป็นรางวัล
ไม่คิดว่าเธอจะกลับทอดทิ้ง ไปจากใจฉัน
ได้แต่เสียใจ ได้แต่เสียใจ บอกว่าฉันเสียใจได้ยินไหม
หวังจะเป็นที่พึ่งสุดท้าย ให้กับชีวิต
เมื่อต้องสูญไป เมื่อต้องเสียไป
ฉันก็คล้ายเหมือนคนที่สิ้นหวัง
ฉันกับเธอนับจากวันนี้ เป็นแค่ความหลัง
แต่ยังเสียใจ แต่มันเสียใจ บอกว่าฉันเสียใจได้ยินไหม
รักเธอมากเกิน รักเธอมากไป
รักเหลือเกิน รักจนไม่มีให้ใคร
หวังเธอมากเกิน หวังเธอมากไป
สูญเสียเธอ เหมือนจะขาดใจ
หวังเธอมากเกิน หวังเธอมากไป
สูญเสียเธอ เหมือนจะขาดใจ
ก็รู้..เธอนั้นกังวลแค่ไหน
กับเขา..ที่หัวใจเธอต้องการ
ฉันก็ยังอยู่ และรู้ใจมานาน
ฉันเองก็เข้าใจ
เมื่อฉันกับเขาเหมือนดินกับฟ้า
ต่างกันจนรู้ รั้งเธอไม่ไหว
ฉันที่เธอชอบ กับเขามันคือใช่
ไม่เหมือนกับฉัน
รู้ว่าตัวเองคงไม่มีประโยชน์อะไร
และไม่ได้โทษใครเราก็คงต้องผิดเท่าเท่ากัน
ความผิดเธอคือ รักฉันไม่มากเท่านั้นเอง
ความผิดของฉัน คือฉันไม่ใช่..เท่านั้นเอง
สุดท้าย..อยากขอเธอครั้งสุดท้าย
ให้เธอรักเขาให้มากเข้าไว้
ขอให้มั่นคง เมื่อพบเมื่อเจอใคร
ที่ใช่กว่าเขา..
รู้ว่าตัวเองคงไม่มีประโยชน์อะไร
และไม่ได้โทษใครเราก็คงต้องผิดเท่าเท่ากัน
ความผิดเธอคือ รักฉันไม่มากเท่านั้นเอง
ความผิดของฉัน คือฉันไม่ใช่..เท่านั้นเอง
รู้ว่าตัวเองคง ไม่มีประโยชน์อะไร
รู้ว่ายังไง เธอก็คงต้องจากไปสักวัน
ไปเถอะทำตาม ที่ใจของเธอมันต้องการ
ความผิดของฉัน คือฉันไม่ใช่ เท่านั้นเอง
ความผิดของฉัน ก็คือไม่ใช่ เท่านั้นเอง
ไม่ต้องมีคำบรรยายใดใดซักคำให้ลึกซึ้ง
ไม่ต้องบรรยายอะไรให้สวยเลิศเลอ
ไม่ว่าอะไรมันคือเหตุผลที่ฉันนั้นรักเธอ
ให้รู้ว่ารักเธอ เท่านั้นพอ
อาจจะเป็นเพราะความกลมกลมของโลกหรือเปล่า เราถึงได้มาเจอ
โอ้ว โว้ว โอ้ว…
อาจจะเป็นเพราะพรมลิขิตขีดไว้นะเออ เราถึงพบกัน
เย้ เย เย้…
ก็อาจจะเป็นเพราะเรานั้นเคยเป็นคู่ soul mate เป็นเนื้อคู่กัน
โว้ว โว้ว โอ้ว…
หรืออาจจะเป็นแค่ความบังเอิญอย่างเดียวเท่านั้น ก็ว่าไป
ป่วยการจะหาความจริง หาอะไรอ้างอิงวุ่นวาย
สิ่งเดียวที่ฉันจะบอกไป ฉันเป็นสุขใจ ได้รักเธอ
ไม่ต้องมีคำบรรยายใดใดซักคำให้ลึกซึ้ง
ไม่ต้องบรรยายอะไรให้สวยเลิศเลอ
ไม่ว่าอะไรมันคือเหตุผลที่ฉันนั้นรักเธอ
ให้รู้ว่ารักเธอ เท่านั้นพอ
ก็อาจจะเป็นเพราะวันเวลา มันช่างเป็นใจ ดาวก็สวยดี
โว้ว โว้ว โอ้ว…
หรืออาจจะเป็นเพราะความเหงาใจผลักดันให้มี กันและกัน
บอกเลยไม่รู้จริงจริง รักมันมีเหตุผลของมัน
เมื่อใจสองใจมาเกี่ยวกัน รักและผูกพัน ทั้งหัวใจ
ไม่ต้องมีคำบรรยายใดใดซักคำให้ลึกซึ้ง
ไม่ต้องบรรยายอะไรให้สวยเลิศเลอ
ไม่ว่าอะไรมันคือเหตุผลที่ฉันนั้นรักเธอ
ให้รู้ว่ารักเธอ เท่านั้นพอ
จะต้องไปแคร์อะไร ทำไม ถ้อยคำที่ลึกซึ้ง
สรุปคำเดียวก็คือว่าฉันรักเธอ
ไม่ว่าจะมีใครใครคนไหน ที่สวยและเลิศเลอ
แต่ถ้าไม่ใช่เธอ ไม่ได้ใจ
แต่ฉันก็รักเธอ ทั้งหัวใจ
รู้ตัวดี ว่าทำตัวไม่เหมือนใคร
คิดอะไร ก็พูดมันไปไม่แคร์ใครซะอย่าง
ทำตามที่สมองสั่ง ทั้งทั้งที่ตรงข้ามกับหัวใจ
ถามตัวเอง ว่าที่ทำไปเพื่อใคร
ประชดตัวเอง ทำร้ายตัวเอง อะไรที่ได้มา
มีแต่เสียน้ำตา สับสนและต้องหวั่นไหว
ต้องทรมาน ปวดร้าวไปทั้งตัวและหัวใจ
*จุดอ่อนของฉัน อยู่ตรงที่หัวใจ
ที่ทำเป็นแข็งแรง ที่ฉันแสดง ที่แท้แทบขาดใจ
อยากได้ทั้งความรัก อยากได้คนเข้าใจ
ต้องซ่อนมันไว้ภายใน ไม่ใช่อะไร
ที่แท้นั้นหัวใจมันอ่อนแอ
รู้ว่าเธอ ไม่ได้รักไม่สนใจ
ลึกลงไป ก็แทบละลาย ทำใจไม่ได้
ทำเป็นเหมือนไม่แคร์ ที่แท้นั้นน้ำตาไหล
เจ็บไปทั้งใจ และหาคนเข้าใจไม่ได้เลย
( ซ้ำ * )
ไม่ต้องการให้ใครรู้ ว่าภายในใจรักเธอเพียงใด
และรัก… ทั้งหัวใจ
อยู่คนเดียวไม่ดีเลย
จะให้ฉันคิดถึงใคร
จะบอกรักใครถ้าเธอไม่อยู่
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
โกรธกันนานนาน
มันจะขาดใจ
เมื่อวานฉันลองไปดูหนัง
นั่งกินข้าวคนเดียว
ฉันพบว่า
ไม่มีใครจะแลเหลียว
ต้องเดินคนเดียว
กลับมานอนเหงา
นั่งดูทีวีเปิดเพลงฟัง
ก็ยังไม่ค่อยดี
ใจมันชินเคยมีเธออยู่ตรงนี้
แต่พอไม่มีมันไม่สนุกเลย
อยู่คนเดียวไม่ดีเลย
จะให้ฉันคิดถึงใคร
จะบอกรักใครถ้าเธอไม่อยู่
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
โกรธกันนานนาน
มันจะขาดใจ
ไม่สงสารฉันบ้างเลยเหรอ
มาง้อเธอแล้วคนดี
สมมุติว่าเธออภัยให้วันนี้
จะทำตัวดีให้เธอชื่นใจ
อยู่คนเดียวไม่ดีเลย
จะให้ฉันคิดถึงใคร
จะบอกรักใครถ้าเธอไม่อยู่
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
โกรธกันนานนาน
มันจะขาดใจ
จะพลั้งพลาดไปสักกี่ครั้ง
แต่ฉันก็รักเธอ
ยังไม่เคยที่จะเผลอ
แอบมีใครให้เธอต้องหนักใจ
อยู่คนเดียวไม่ดีเลย
จะให้ฉันคิดถึงใคร
จะบอกรักใครถ้าเธอไม่อยู่
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
โกรธกันนานนาน
มันจะขาดใจ
อยู่คนเดียวไม่ดีเลย
จะให้ฉันคิดถึงใคร
จะบอกรักใครถ้าเธอไม่อยู่
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
โกรธกันนานนาน
มันจะขาดใจ
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
โกรธกันนานนาน
มันจะขาดใจ
ฉันขอโทษที่เคยทำ
ฉันนั้นผิด ก็รู้
อภัยให้กัน ฉันจะกลับใจ
คิด อยู่เรื่อยมา
ว่าฉันดี ฉันคนเก่ง
รู้ แทบทุกเกม
ไม่ว่ายากเย็น
ผ่านพ้นมาได้เสมอ
เสียง ที่เขาเตือน
ให้ระวัง ฉันไม่เคยฟัง
คิด ว่าตัวเองฉลาด
และไม่พลั้งพลาด
ไม่แพ้เกมใครทั้งนั้น
จนมาเจอเธอ ก็เทใจลงไป
ทุ่มเทให้เธอหมดทั้งหัวใจ
เพิ่งจะรู้ว่าที่แท้นั้น
ฉันโง่กว่าใคร
ถูกเธอสั่งสอน ให้ได้รู้จัก
ว่าความพ่ายแพ้เป็นยังไง
ถูกเธอสั่งสอน
ด้วยการผลักไส
ให้บทเรียนด้วยการจากไป
ถูกเธอสั่งสอน ให้ได้รู้จัก
ว่าเรื่องความรักมันไม่ง่าย
เก่งมาจากไหน เป็นใคร
มั่นใจเพียงใด
ก็อาจพ่ายแพ้ได้ทั้งนั้น
ฉันเพิ่งเข้าใจ
เสียง ที่เขาเตือน
ให้ระวัง นั้นยังก้องอยู่
รู้ แทบทุกทุกเกม
เว้นแค่เรื่องเดียว
เรื่องที่เกี่ยวกับความรัก
จนมาเจอเธอ ก็เทใจลงไป
ทุ่มเทให้เธอหมดทั้งหัวใจ
เพิ่งจะรู้ว่าที่แท้นั้น
ฉันโง่กว่าใคร
ถูกเธอสั่งสอน ให้ได้รู้จัก
ว่าความพ่ายแพ้เป็นยังไง
ถูกเธอสั่งสอน
ด้วยการผลักไส
ให้บทเรียนด้วยการจากไป
ถูกเธอสั่งสอน ให้ได้รู้จัก
ว่าเรื่องความรักมันไม่ง่าย
เก่งมาจากไหน เป็นใคร
มั่นใจเพียงใด
ก็อาจพ่ายแพ้ได้ทั้งนั้น
ฉันเพิ่งเข้าใจ…
ถูกเธอสั่งสอน ให้ได้รู้จัก
ว่าความพ่ายแพ้เป็นยังไง
ถูกเธอสั่งสอน
ด้วยการผลักไส
ให้บทเรียนด้วยการจากไป
ถูกเธอสั่งสอน ให้ได้รู้จัก
ว่าเรื่องความรักมันไม่ง่าย
เก่งมาจากไหน เป็นใคร
มั่นใจเพียงใด
ก็อาจพ่ายแพ้ได้ทั้งนั้น
ฉันเพิ่งเข้าใจ…
